โอ้...พายุเข้า อากาศดี แต่ซักผ้าบ่ได้ เดี๋ยวผ้าจะเหม็นอับ T__T
หวัดดีเจ้า พอดีช่วงนี้เพิ่งกลับมาจากงานCP10 ก็เลยจัดโน่นจัดนี่ พักผ่อน เตรียมตัวปั่นต้นฉบับบ ซึ่งตอนนี้ทะลุไปกว่า 90 หน้าแล้ว คิดว่าคงมีราวๆ 100 นิดๆ ล่ะคะ กำลังใส่ฉากจบอยู่ แถมตอนนี้มีข่าวดีที่ว่า ถ้าจบโปรเจ็คนี้ จะมีโดยาวอลิสต่อ แต่คงราวๆ 60-80 หน้าค่ะ เล่มเดียวจบ ขี้เกียจเขียนเป็นมหากาพย์ยาว 2-3 เล่มแบบนี้ เดี๋ยวคนอ่านจะเบื่อเอาซะก่อน (ยกเว้นถ้าเรื่องมันยาวจริงๆก็คง 2 เล่มล่ะมั้งค่ะ)
ช่วงนี้นั่งเขียนบอร์ด และฝึกวาดการทรงตัวอยู่ซึ่งยังไม่ค่อยดีขึ้นเท่าไหร่ เลยขอป๋าเปิดชานะภาค 2 เหอๆๆ ในที่สุดก็ได้ดูหลังจากผลัดมานาน
งวดนี้เลยมาเป็นภาพร่างชานะแทน
จริงๆไม่ค่อยชอบยูจิ(ในภาคแรก) มาภาค 2 ค่อยยังชั่วหน่อย ฉลาดแล้วก็เก่งขึ้น อภัยให้ได้
ส่วนตัวละครที่โฮกกกกกก ที่สุดคือ บัลลังค์สูงสุด เฮคาเตะ กี๊ดดดดดดดดดดดด ชอบโคตร เดี๋ยวจะเก็บขึ้นหิ้งอีกคนล่ะ แต่ช่วงนี้ไม่ว่างลงสีมาก เอาแบบร่างไปก่อนนะ ฮือ....
ชานะ เจ๊ยิ้มก็ชอบนะ หลังๆยิ่งชอบ ความจริงเป็นคนที่ชอบตัวละครผู้หญิงที่ต่อยๆตีๆเก่งๆอยู่แล้ว ก็เลยปลื้มชานะด้วย แต่ไม่ได้ชอบสาวซึนฯเท่าไร (ชอบพวกพูดง่ายๆ หรือดื้อเงียบมากกว่า)
โปรเจ็คโดชานะ ให้ไปลุ้นต่อว่าจะทำหรือเปล่า แต่ตอนนี้นึกเนื้อเรื่องออกแย้ว รอเคลียออริ 2งานเสร็จแล้วถึงค่อยปั่นโด พยายามจะวาดโดคนอ่านทั่วไปกับโดโทโฮควบ เลยเป็นงานหนักของเจ๊เรย งื้ดดด
เหมือนจะว่างนะเนี่ย แต่ทำไมงานมันจ่อคิวให้ทำเป็นขบวนยังไงไม่รู้สิ.......
หลังๆนี้รู้สึกคนเฟลเรื่องงานจะเยอะจังค่ะ อยากจะว่าโดยรวมๆว่า การพัฒนางาน หรือการจะทำงาน มันค่อยๆเป็นค่อยๆไป อย่างบางคนที่อยากวาดการ์ตูนที่ตัวเองชอบใจจะขาด แต่ก็ไม่สามารถทำได้ เพราะหน้าที่ที่ตัวเองต้องทำ เช่นว่าติดงานประจำอยู่ เรื่องนี้เจ๊ยิ้มก็ไม่อาจให้คำปรึกษาได้ เพราะว่าเจ๊เป็นคนที่ไม่ได้ถูกบีบด้วยคำว่าหน้าที่ อาจจะช่วยอะไรได้ไม่มาก สิ่งที่พอจะให้ได้ คือ แนะนำให้ค่อยๆหาเวลาว่างทำมัน ไม่ต้องเร่งหรือบีบตัวเองให้ทำ ไม่อย่างนั้นตัวเองจะเป็นคนที่เครียดเอง ที่เจ๊ยิ้มให้ได้อีกอย่างคือเป็นกำลังใจให้ เพื่อให้น้องฝ่าฝันความกดดันไปได้ อาจจะช่วยได้ไม่มาก แต่ก็คอยดูอยู่ตลอดแหละค่ะ สู้ต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าจะทำมันได้ นะคะ
วันก่อนเพื่อนที่เป็นนักเขียนก็โดนด่าในบอร์ด เหอๆๆ จากเรื่องเล็กๆเป็นเรื่องใหญ่ไปเลย แต่น่าจะพอเคลียกันได้ล่ะมั้ง อันนั้นก็ได้ต่อว่าเพื่อนนักเขียนไปแล้ว เพราะว่าเขาไปเขียนไว้ว่า "ผมเผางาน" ก็เลยมีคนเข้าไปต่อว่านิดหน่อยแล้วก็สาวความยืดเลย พออ่านๆไป ก็เลยรู้สึกตลกดีว่าจากเรื่องเล็กนิดเดียวเป็นปัญหาไปเลย เลยไปต่อว่าให้เพื่อนนักเขียนว่า อย่าไปดูถูกงานตัวเองว่าห่วยแตก เพราะขนาดตัวเองยังว่างานตัวเองห่วย แล้วคนอื่นที่อ่านจะคิดยังไง....บางทีการเผางานก็เป็นเรื่องปกติหรอก(ฮา) แต่ถ้าเปลี่ยนคำพูดเป็น "เวลามันกระชันเลยไม่ได้เก็บเนี๊ยบ" หรือ "ถ้าผมมีเวลามากกว่านี้อีกหน่อยงานคงออกมาดีกว่านี้"....บังเอิญว่าเพื่อนนักเขียนมันไม่ค่อยเก่งเรื่องคำพูดดูดีล่ะมั้ง (ฮา) (ก็เจ๊มันแหลเก่งกว่านี่หว่า เหอๆๆ)
ยังไงก็ฝากเรื่องนี้ไปให้น้องๆนักเขียนคนอื่นต่อด้วยนะคะ เรื่องการใช้คำพูดในบอร์ด ถ้าเป็นบล๊อคก็ไม่ค่อยมีปัญหา เพราะบล๊อคเรา แต่ก็ควรนึกถึงหัวใจผู้อ่านด้วยก็ดี ที่เจ๊ยิ้มไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องบอร์ดเพราะไม่ได้เล่น (ฮา) (กลัวล่ะซี่เอ็ง) ฮ่าๆๆๆ ความจริงก็กลัวจริงแหละค่ะ เพราะเจ๊ยิ้มออกจะเป็นคนพูดอะไรตรงๆ แถมแรงๆด้วย เพื่อกันปัญหาจะเข้าตัว เลยไม่ค่อยสมัครสมาชิกบอร์ดเท่าไหร่ รอเป็นเมพวาดคอมมิคแล้วจะไปเกรียนทีหลังนะคะ (ฮา)
จริงด้วย ตอนสมัครบอร์ด Pocket ช่วงก่อน ก็เข้าไปสมัครนะคะ แต่โดนฆ่าตัดตอนไปก่อน เพราะว่า...อ่านโจทย์ไม่หมด ประมาณว่า เค้าให้ตอบ 5 บรรทัด แต่ไม่เห็นประโยคนี้ เลยตอบไปบรรทัดเดียว เลยโดนเพื่อนๆที่สตูด่าว่า สมายโล่เกรียนนี่หว่า อ่านโจทย์ไม่หมด....ชิ้ง... เลยกลายเป็นเรื่องขำๆไปช่วงนั้น 5555
เอาล่ะคะ อ่านนี่แล้วไม่ต้องซีเรียสนะน้อง ยังมีเรื่องอะไรมากมายให้เผชิญอีกเยอะ ก็สู้ตายกับมันก็พอ เข้าจ๋ายยยย
ท้ายนี้ขอให้....โลกสงบสุข.....หน้าม้าจงเจริญ......ฮิ้วววววววววว
